Jan
29
Y finalmente lo hice. Ha resultado tanto o más entretenido que hacer unos sudokus y con un resultado más gratificante XD. Ale, disfrútenlo.

Jan
29
Jose nos ha regalado una nueva postal para la colección :). A ver si hoy entre lectura y lectura de Santo Tomás me animo a hacer alguna… xD



Jan
22
Hoy, práctica de Inglés. Aquí les dejo la versión resumida (versión completa aquí) del discurso “On the mindless menace of violence”, de Robert F. Kennedy, pronunciado en Cleveland el 6 de Abril de 1968 en respuesta al asesinado de Martin Luther King, cuyo contenido parece estar tan vigente como hace 40 años y que vuelve a la actualidad al ser el colofón del a película Bobby.
It is not a day for politics. I have saved this one opportunity to speak briefly to you about the mindless menace of violence in America which again stains our land and every one of our lives.
It is not the concern of any one race. The victims of the violence are black and white, rich and poor, young and old, famous and unknown. They are, most important of all, human beings whom other human beings loved and needed. No one can be certain who next will suffer from some senseless act of bloodshed. And yet it goes on and on and on in this country of ours.
Whenever any American’s life is taken by another American unnecessarily, whenever we tear at the fabric of the life which another man has painfully and clumsily woven for himself and his children, whenever we do this, the whole nation is degraded.
Too often we honor swagger and bluster and the wielders of force; too often we excuse those who are willing to build their own lives on the shattered dreams of other human beings. But this much is clear: violence breeds violence, repression brings retaliation, and only a cleansing of our whole society can remove this sickness from our souls.
So when you teach a man to hate and to fear his brother, when you teach that he is a lesser man because of his color or his beliefs or the policies that he pursues, when you teach that those who differ from you threaten your freedom or your job or your home or your family, then you also learn to confront others not as fellow citizens but as enemies, to be met not with cooperation but with conquest; to be subjugated and to be mastered.
We learn, at the last, to look at our brothers as aliens, alien men with whom we share a city, but not a community; men bound to us in common dwelling, but not in a common effort. We learn to share only a common fear, only a common desire to retreat from each other, only a common impulse to meet disagreement with force.
Our lives on this planet are too short and the work to be done is too great to let this spirit flourish any longer in this land of ours. Of course we cannot vanquish it with a program, but we can perhaps remember, if only for a time, that those who live with us are our brothers, that they share with us the same short moment of life; that they seek, as do we, nothing but the chance to live out their lives in purpose and in happiness, winning what satisfaction and fulfillment that they can.
Surely this bond, of common faith, surely this bond, of common goals, can begin to teach us something. Surely we can learn at the least, to look around at those of us as fellow men, and surely we can begin to work a little harder to bind up the wounds among us and to become in our own hearts brothers and countrymen once again.
– Robert F. Kennedy
Y ahora piensen en Rajoy, Zaplana y Acebes xD
– Mark Isham. “The Mindless Menace Of Violence / On The Mindless Menace Of Violence (RFK Speech)”. Bobby OST (2006)
Jan
22
Vía Lambda the Ultimate llego a unas slides (copia también aquí) de André Pang sobre las dificultades que introduce la programación concurrente y la ventaja que supone Erlang para ello. Son tan bonitas, se leen tan rápido y aglutinan a tantos frikis que no me resisto a citarlas por aquí xD
Que por cierto, además nombra en las transpas una herramienta Erlang que precisamente descubrí hace un par de días por casualidad y que resulta muy interesante: crashdump_viewer:start().
Jan
21

Sí, ok, es cierto, muy buena pinta no le ha quedado al flan ese de ahí al lado, pero tiene explicación: no tenía recipientes adecuados y encima lo saqué del molde antes de tiempo. Eso sí, de sabor ha quedado perfecto. Y lo más interesante de todo es que no hay ningún impreciso horno de por medio. Todo se llevó a cabo a golpe de microondas. Todo un descubrimiento para alguien que creía que los microondas (sin grill) solo servían para descongelar comida y calentar líquidos y platos precocinados.
Pero no, gracias a Noelia y al profesor Molinelli, amante de la comida rápida y basura donde los haya, se han abierto ante mi las puertas de los postres rápidos caseros. Próximamente postearé la receta que dio origen a todo esto (el bizcocho de CocaCola), pero hoy inauguraré la temporada de postres cocinados a base de microondas con unos flanes de huevo.
Más simple no puede ser: mezclen en la batidora medio litro de leche, 4 huevos, 2 yemas y 150 gramos de azucar, caramelicen unos moldes compatibles con el microondas, rellénenlos con la mezcla y agítenle las moléculas a 750 W durante 2 minutos, y después 10 minutos más a 450 W. Déjenlos enfriar, compren nata y a cepillárselos!
Ahora bien, después de esta primera experiencia con el microondas les recomiendo que usen como moldes recipientes de cerámica. A la hora de cocinar retendrán el calor del líquido, que ayudará a que el flan cuaje antes. Los recipientes de plástico no convervan el calor de esa forma, de modo que podría ser necesario bastante más tiempo de cocción.
Jan
17
Sigo con mi racha ego-fotologera, pero calma que pronto pasará este rollo difuminador y volveremos a la normalidad xD. En fin, que hoy ha tenido lugar la primera subasta del año del Tesoro Público, en la cual he participado gracias a mi buen amigo Rafael. Yo de verdad es que no se a que esperan para tener una cuenta directa en el Banco de España! Den la espalda a los productos de segunda y accedan a la primera división financiera xD. Yo por lo de pronto con mis primeros beneficios me financiaré el montón de empastes que me estoy haciendo estos días. Y no son pocos!

Actualización: Rafael me pasa este artículo donde se confirma lo oportuno de la inversión en Letras del Tesoro a lo largo de este año.
Jan
16
Tanto QAF está haciendo mucho mal. Ahí va una canción que sale en uno de los capítulos de la serie y que nos encanta a Jose y a mi. Adjunto traducción libre xD
|
[...] Xírate neniño Ponte dereito coma un home e mírame os ollos Xírate cona! Vótalle un ollo a todo o que fodeches Agora vai rañala Ben lonxe do mellor amante que coñeceches Na tua puta vida Que marches hostia Estasme a amolar co de que non tes collóns Pra facelo ti so Ti soiño e sen a miña axuda Neniño, cagáchela ben cagada Crees que es un home Pero es un puto neno Crees que es un home Pero es unha merda de xoguete Crees que es un home Pero non tes entendedeiras pra ver Que non eras bastante home pra min |
Neniño, neniño, Rapaciño, rapaciño, Xoguetiño! Pecha a porta Votalle un ollo o teu arredor e dime que ves Pecha a porta hostia! Da un paso de xigante pra ti e tódolos homes E logo non volvas nunca mais Sempre che din moito mais do que desesabas E non regreses hostia Porque a min nadie me toca as pelotas así Tes collons para ir rañala E lembra por sempre as verbas que che vou espetar Rapaciño, cagáchela ben cagada [estribillo] Xa xa xa xa xa xa xa ¿Onde cona están os homes? Sayonara baby! |
– Full Fontral. “You Think You’re a Man”. Queer as Folk: The Whole Love Thing. Sorted (1999)















